Μην αργείς. Τούτο μόνο σου λέω. Μην αργείςΓιατί, σε λίγο, σαν θα χτυπάς την πόρτα μου,θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά,πως είν' ο χειμώνας, πως είν' ο θάνατος.Μην αργείς. Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια,κι απ' τους δρόμους που περνάς.Απ' τα παράθυρα κρέμουνται τα χέρια μουκαι σε καλούν.Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια.Σ'... Continue Reading →
On Children
Kahlil Gibran (1883-1931) And a woman who held a babe against her bosom said, Speak to us of Children. And he said: Your children are not your children. They are the sons and daughters of Life’s longing for itself. They come through you but not from you, And though they are with you yet they... Continue Reading →
“Like This”, by Rumi
If anyone asks youhow the perfect satisfactionof all our sexual wantingwill look, lift your faceand say, Like this. When someone mentions the gracefulnessof the nightsky, climb up on the roofand dance and say, Like this. If anyone wants to know what “spirit” is,or what “God’s fragrance” means,lean your head toward him or her.Keep your face... Continue Reading →
Αρχίζω με το “σ’ αγαπώ”
Αρχίζω με το ''σ'αγαπώ'' και με αυτό σκοπεύω να τελειώσω.Που λες περάσαμε πολλά.Πολλές φορές αυτή η φλόγα της καρδιάςλύγισε απ'την ορμή των γεγονότωνπου έφερναν οι άγνωστοι καινούργιοι καιροί με τα άγνωστακαινούργια αντικείμενα, συνθήματα, αισθήματα, πρόσωπα.Που λες γυρίζω πια από σπίτι σε σπίτιλίγο καπνό απ'τα περασμένα να πάρωνα φυλάξω μα όλος έχει κουρνιάσει μόνιμακαι νοτίζει το... Continue Reading →
DOTS & LINES 