On Children

Kahlil Gibran (1883-1931) And a woman who held a babe against her bosom said, Speak to us of Children.     And he said:     Your children are not your children.     They are the sons and daughters of Life’s longing for itself.     They come through you but not from you,     And though they are with you yet they... Continue Reading →

Ένα Παραμύθι για τον Μικρό Ανδρέα Γιαννόπουλο…

"Ο σκοπός της ζωής είναι να μετράς - να λογαριάζεσαι, να αντιπροσωπεύεις κάτι, να έχει κάποια σημασία το γεγονός ότι έζησες."Λέο Ρόστεν Ορισμένοι άνθρωποι έρχονται για πολύ λίγο κοντά μας αλλά μας αγγίζουν κατά τρόπο αντιστρόφως ανάλογο. Έτσι έγινε και με ένα μικρό παιδί που θα γινόταν ο εμπνευστής αυτού που σήμερα είναι ίσως ο... Continue Reading →

Τη μία τα δωρίζεις, την άλλη τα χάνεις…

 Σε ένα από τα ραντεβού μου στο κομμωτήριο πριν από λίγα χρόνια, μπήκε ένας νέος άντρας –ο Νίκος αν θυμάμαι καλά το όνομά του- όχι μεγαλύτερος από 35 – 40 ετών. Μαζί του ήταν η γυναίκα του και τα τρία τους παιδιά. Τράβηξαν αμέσως την προσοχή μας με τη στάση και την λεπτότητά των τρόπων... Continue Reading →

Start a Blog at WordPress.com.

Up ↑

Design a site like this with WordPress.com
Get started