Λειβαδίτης…

Κι οι μέρες που σου λείπουν, ω Φεβρουάριε, ίσως μας αποδοθούν στον παράδεισο.Τάσος Λειβαδίτης, "Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου", Εκδόσεις: Μετρονόμος

Ακροκόρινθος…

Στον Ακροκόρινθο έπεφτεν η δύσηπυρώνοντας το βράχο. Κι ευωδάτηφυκιού πνοή, απ΄ το πέλαο, είχε αρχίσεινα μεθά το λιγνό βαρβάτο μου άτι…Αφροί στο χαλινάρι· κι απ΄ το μάτιτ’ασπράδι όλο φαινόταν· και να λύσειτη φούχτα μου, απ΄ τα γκέμια του γεμάτη,πάλευε προς τα πλάτη· να χιμήσει…Ήτανε η ώρα ; Ήταν τα πλήθια μύρα ;Ήταν βαθιά του πελάγου... Continue Reading →

Dostoyevsky on Why There Are No Bad People

Fyodor Dostoyevsky (November 11, 1821–February 9, 1881) contemplates the paradox of people-pleasing in the diary "Α Writer's Diary": I am interested only in the question: is it, or is it not, good that I have pleased everybody? Portrait of Fyodor Dostoyevsky by Vasily Perov, 1871 Under the heading “On the Subject That We All Are... Continue Reading →

Κραυγή Στα Πέρατα

Μην αργείς. Τούτο μόνο σου λέω. Μην αργείςΓιατί, σε λίγο, σαν θα χτυπάς την πόρτα μου,θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά,πως είν' ο χειμώνας, πως είν' ο θάνατος.Μην αργείς. Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια,κι απ' τους δρόμους που περνάς.Απ' τα παράθυρα κρέμουνται τα χέρια μουκαι σε καλούν.Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια.Σ'... Continue Reading →

Η ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ

Τί είναι η Αγέλαστος Πέτρα και πώς μπορεί μια πέτρα να είναι αγέλαστος? Ο αγέλαστος είναι αυτός που δεν γελάει, που είναι πάντα σκυθρωπός (από το στερητικό α + γελάω)… Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τη θλίψη που προκαλεί η βίαιη απόσπαση της Κόρης από τη Μάνα, ο αθέλητος “γάμος”, η κατάβαση της... Continue Reading →

Start a Blog at WordPress.com.

Up ↑

Design a site like this with WordPress.com
Get started